Dorobek i pozycja szkoły w środowisku to zasługa wielu ludzi - nauczycieli, pracowników administracyjnych, ekonomicznych i gospodarczych, którzy związali z naszą szkołą swoje zawodowe życie; poświęcili jej wiedzę, doświadczenia, ambicje i zaangażowanie. Zasługują na naszą ogromną wdzięczność i na wielki podziw.
Szkoła w swej historii podlegała nieustannym zmianom, zmieniała nazwę, struktury organizacyjne, oraz kierunki kształcenia, stale dostosowując się do nowych warunków otaczającej rzeczywistości. Dominującym profilem kształcenia zawsze było rolnictwo, choć ostatnie lata wymusiły zmiany.
Przez lata szkoła tworzyła bazę w celu zapewnienia jak najlepszych warunków do kształcenia uczniów przygotowując ich do rozpoczęcia samodzielnej pracy zawodowej bezpośrednio po szkole lub po ukończeniu studiów wyższych. Absolwenci szkoły prowadzą własne gospodarstwa rolne, pracują we wszystkich zakładach i urzędach naszego regionu oraz prowadzą działalność gospodarczą na własny rachunek.
Dzieje szkoły są doskonałą lekcją historii. Zapiski w kronikach (prowadzonych od samego początku) i stare urokliwe zdjęcia pozwalają prześledzić nie tylko rozwój placówki, ale także przemiany w kraju po II wojnie światowej.
Budynek główny szkoły przed II wojną światową to siedziba byłego sądu i poniemieckiego więzienia, szkole przekazuje go Starostwo Powiatowe w Piszu. Ten dwukondygnacyjny, zniszczony, miejscami walący się budynek z trudem zmieścił 80 osób. Prawie 10 lat trwało urządzanie szkoły, początkowo remontowano budynek szkoły, na poddaszu tworzy się pomieszczenia na internat (60 osób), a z dawnych sypialni na piętrze pracownie lekcyjne. W roku szkolnym 1953/54 kiedy otrzymano budynek mieszkalny (za drogą), przystosowano na internat tzw. żeński a po wybudowaniu nowego internatu urządzono w nim pracownie lekcyjne.
Poniżej na zdjęciach główny budynek szkoły przed II wojną światową oraz współcześnie.
Z KRONIK